headerphoto

Bolesti kože, dlake i noktiju

Alopecije

Patološki proces gubljenja dlaka naziva se efluvijum, a stanje koje proističe iz ovog procesa je alopecija ili ćelavost. Osnovna podela alopecija je na ožiljne i neožiljne. Ožiljne alopecije nastaju zbog oštećenja ili destrukcije dlačnih folikula i praćene su zapaljenjem, atrofijom i ožiljavanjem, pri čemu folikuli gube sposobnost dalje produkcije dlaka. Kod neožiljnih alopecija nema znakova zapaljenja, atrofije ili ožiljavanja.

Androgenetska alopecija predstavlja najčešći uzrok gubitka kose kod muškaraca i žena. Javlja se kod genetski predisponiranih osoba i započinje u pubertetu pod uticajem androgenih hormona. Nastaje postepeno, progresivnim smanjenjem dlačnih folikula na poglavini. Period rasta dlake (anagen) se skraćuje, što dovodi do pojačanog ispadanja dlaka koje je kod muškaraca najizraženije u čeono-slepoočnom predelu. Treba naglasiti da je nivo testosterona kod muškaraca s androgenetskom alopecijom u fiziološkim granicama. Androgenetska alopecija se može manifestovati i kod žena, najčešće u obliku difuzne alopecije.

Alopecia areata (tzv. ćelavost na pečate) predstavlja lokalizovani gubitak dlake u ovalnim ili okruglim poljima bez vidljivih znakova zapaljenja. Najčešće se manifestuje na poglavini, genitalijama i bradi. Ponekad, gubitak obrva i trepavica može predstavljati jedini znak oboljenja. Alopecia totalis predstavlja gubitak svih dlaka na poglavini i obrvama, dok alopecia universalis predstavlja krajnji stadijum areatne alopecije, tj. potpuni gubitak dlaka na koži čitavog tela. Alopecia areata je relativno često oboljenje. Oko 1% stanovnika SAD imalo je najmanje jednu epizodu areatne alopecije do 50. godine života. Podjednako je zastupljena kod oba pola i svih rasa. Etiologija je na žalost nepoznata. Ponekad je udružena s drugim autoimunskim oboljenjima.

 

e