headerphoto

Bolesti kože, dlake i noktiju

Herpes simpleks


Herpes simplex virus (HSV) tip 1 i tip 2 uzrokuje infekciju koja se manifestuje crvenilom, sitnim vezikulama i ranicama najčešće na koži oko usta, nosa, genitalija, zadnjice, ali se može videti i na drugim delovima tela. HSV infekcija može biti veoma uznemiravajuća zbog svog periodičnog javljanja.

Većina osoba dobije HSV tip 1 infekciju dokom detinjstva, obično posle bliskog kontakta s članovima familije ili prijateljima koji imaju virus. Virus se može preneti ljubljenjem, korišćenjem zajedničkog pribora za jelo ili zajedničkih peškira. Za razliku od HSV tip 1, seksualni odnos je najčešći put prenošenja HSV tip 2. Promene kod oba tipa HSV mogu se raširiti na druge delove tela direktnim kontaktom s delom kože na kome se nalaze vezikule. Pacijenti treba da budu svesni činjenice da prilikom ljubljenja ili seksualnog odnosa mogu da prenesu virus drugoj osobi ukoliko imaju prisutne vezikule. Takođe, virus se može preneti i u odsustvu promena na koži! Procenjuje se da se kod 80% pacijenata s genitalnim herpesom virus prenosi iako nisu prisutne lezije i nema nikakvih simptoma. Ovaj fenomen naziva se asimptomatsko širenje virusa.

Postoje dve vrste infekcija, primarna i rekurentna. Većina osoba dobije infekciju kada se izloži virusu međutim, samo 10% će razviti vezikule i ranice. Manifestacija primarne infekcije nastaje 2-20 dana posle kontakta s inficiranom osobom i može trajati 7-10 dana. Broj vezikula može varirati, od jedne do više grupa vezikula. Pre njihove pojave, pacijent može osećati svrab, peckanje ili žarenje na koži. Eventualno, posle povlačenja vezikula mogu nastati kraste. Primarna infekcija zarasta u potpunosti i retko zaostaje ožiljak. Međutim, virus koji je uzrokovao infekciju ostaje u organizmu. On se seli u nervne ćelije gde ostaje u stanju mirovanja.

Osobe mogu imati rekurentnu infekciju na lokalizaciji gde je bila primarna infekcija ili u njenoj blizini. Posle primarne infekcije, postoji mogućnost da se rekurentna infekcija javlja svake 4 nedelje ili da se nikad više ne manifestuje. Povišena temperatura, izlaganje UV zracima, menstrualni ciklus, trauma (uključujući i hiruršku intervenciju) mogu dovesti do pojave rekurentne infekcije.

Klinička slika HSV infekcije je često tipična, pa se dijagnoza postavlja na dermatološkom pregledu. Ukoliko postoji sumnja u ispravno postavljenu dijagnozu može se uraditi bris jedne od promena ili određeni testovi iz krvi pacijenta na prisustvo antitela prema HSV.

Oralni anivirusni lekovi, aciklovir, famciklovir i valaciklovir, predstavlju osnovu lečenja HSV infekcije. Pored lečenja primarne i rekurentne infekcije, ovi lekovi se mogu i kontinuirano davati ukoliko se rekurentne infekcije javljaju više puta u toku godine.

Poseban oprez neophodan je ukoliko dođe do zahvatanja oka. HSV infekcija oka može dovesti do herpetičnog keratitisa koji se manifestuje bolom, svetlosnom osetljivošću i sekrecijom. Ukoliko se lečenje ne započne na vreme, može doći do ožiljavanja.

Trudnice koje imaju genitalni herpes mogu tokom porođaja, odnosno prolaska deteta kroz porođajni kanal, da prenesu infekciju svom detetu. Ukoliko se porođaj odvija tokom prve epizode genitalnog herpesa, novorođenče može imati ozbiljna oštećenja. Žene koje su imale genitalni herpes ili misle da su ga imale tokom trudnoće, moraju da o tome obaveste svog lekara kako bi novorođenče bilo zaštićeno. Takođe, ukoliko majka ili babica imaju plikove na usni ili rukama, novorođenče može biti inficirano.

HSV infekcija može ugroziti život pacijenta koji boluje od karcinoma, AIDS-a, ili mu je transplantiran organ, ili bilo kojoj drugoj osobi koja boluje od teške i hronične bolesti, s obzirom na činjenicu da je kod ovih osoba oslabljen imunski odgovor na infekciju.


 

<< Nazad